Трудности в усвоении письменной речи, типичные ошибки,допускающиеся студентами в письменной речи

Аннотация

Ключевые слова: В статье рассматриваются трудности в овладении арабский язык, арабским языком, типичные ошибки допускаемые письменная речь, учащимися в письменной речи. Основной проблемой, особенности, существенно усложняющей проведение лексикологических трудности, типичные ошибки. исследований и подготовку словарей, является различие между литературно-книжной и устной формами арабского языка. В современном арабском мире мы видим колоссальный разрыв между арабским классическим языком, хранителем которого является традиционная школа, и его устной и письменной формой, используемой арабским населением. Arab tili o‘zining asl imlosi va grafikasi bilan ajralib turadi, bu nafaqat arab tilini o‘rganuvchilar uchun, balki uning ona tilida so‘zlashuvchilari uchun ham ma’lum qiyinchiliklar tug‘diradi. Ulardan ba’zilariga to‘xtalib o‘tamiz: ء (hamza) – alohida qiyinchilik. Masalan, koʻpincha, soʻz boshida turgan bogʻlovchi ء boʻluvchi ء sifatida yoziladi. Va, aksincha, ء ni bog‘lovchi sifatida bo‘lish. Umumiy qabul qilingan qoidalarga zid bo‘lgan joylarda so‘z o‘rtasida va oxirida ء ni yozish tendensiyasi mavjud. (tashdid) belgisining imlosiga yetarlicha ahamiyat berilmaydi. Natijada, so‘zdan harf tushib, ba’zi so‘zlarning ma’nosida chalkashlik paydo bo‘ladi. Bir qator arab harflarining noto‘g‘ri yozilishi ham mavjud. Masalan, ذ harfining diakritik nuqtasini yozish e’tiborsiz qoldiriladi, natijada, u butunlay boshqa harf – د harfiga aylanadi yoki ular ث harfini faqat ikkita nuqta bilan ishlatadilar va u ت harfiga aylanadi. Ko‘pincha, ة (ta-marbuta) nuqtasiz yoziladi va gap oxirida ham, imloda ham, talaffuzda ham ه harfiga aylanadi. So‘z oxiridagi ا (alif) unlisi imlo qoidalaridan qat’i nazar, noto‘g‘ri uzun yoki qisqa yozilishi mumkin. Ko‘pincha, ة harfi o‘rniga ت harfi yoziladi va, aksincha, boshqa ko‘rinishlarda ifodalanish holatlari uchrab turadi]. Shunday qilib, hozirgi vaqtda badiiy adabiyot tarjimasida va talabalarning yozma nutqida uchraydigan arab tili imlo qoidalarining buzilishi keng tarqalgan. Arab morfologiyasi qoidalarini bilmaslik qator grammatik shakllarning noto‘g‘ri yozilishiga olib keladi. Afsuski, yozma nutqda arab grammatikasi qoidalariga deyarli to‘liq rioya qilmaslik holatlari mavjud, bu imlo xatolariga olib keladi va, ko‘pincha, tipik xatolarga, shuningdek, raqamlar yozilishidagi imlo xatolarga ham sabab bo‘ladi. Arab tilidagi gaplar tuzilishidagi strukturaviy, grammatik va uslubiy buzilishlar yozuvda adabiy tilning og‘zaki til bilan almashtirilishiga olib keladi, bu esa yozma nutqni egallashdagi qiyinchiliklar va tipik xatolarga sabab bo‘lishi mumkin. Hozirgi vaqtda arab adabiy tilini o‘rgatishda tinish belgilariga yetarlicha e’tibor berilmayapti, bu esa matn mazmunini tushunishni ancha qiyinlashtiradi, natijada, gapdagi so‘zlarning bog‘lanishi yo‘qoladi. Ayrim olimlarning fikricha, tinish belgilari arab tilshunosligining ajralmas qismi emas, balki boshqa tillardan olingan. Biroq tinish belgilariga e’tibor bermaslik arab adabiy tilining mumtoz me’yorlaridan chetga chiqishga olib keladi. 36 Жамият ва инновациялар – Общество и инновации – Society and innovations Issue – 3 № 4 (2022) / ISSN 2181-1415 Maʼlumki, tinish belgilari arab tiliga Yevropa tillaridan kirib kelgan va bu uning rivojlanishiga hissa qoʻshgan. Gapning boshi va oxirini aniq belgilash, jumlalarni bir-biri bilan bog‘lash, ularning sintaktik va semantik munosabatlari, nutq maqsadlarini ifodalovchi turli xil intonatsiya naqshlari (savol, hayrat, inkor, qayg‘u, motivatsiya, ogohlantirish va boshqalar) zamonaviy arab yozuvining ajralmas tarkibiy qismiga aylandi. Hozirgi vaqtda tinish belgilarining yo‘qligi sintaktik va grammatik xatolarga tenglashtiriladi, chunki bu talabaga iboralar va gaplarning chalkashligi matnning ma’nosini tushunishni qiyinlashtiradi, ma’nodagi noaniqlik va chalkashlik hamda muallif so‘zlari to‘g‘ridan to‘g‘ri nutq va iqtiboslardan ajratilmagan. Ammo shuni ta’kidlash kerakki, arab tilidagi tinish belgilarining o‘zlashtirilganligiga qaramay, ba’zi ilmiy manbalarda ularning antik davrda mavjudligiga ishora qilinadi. Chunonchi, tajvidda Qur’on oyatlarini o‘qishning boshlanishi va to‘xtashiga oid maxsus belgilar bo‘lib, olimlar ularni to‘g‘ri o‘qish va ma’nolarini anglash, bir-biri bilan sintaktik va semantik aloqadorligini aniqlash uchun foydalanganlar. Bu, shuningdek, tilshunoslarning ajratish va bog‘lanish, to‘xtash va pauza qilish, bog‘lanish va qayta boshlash, ma’lum bir ma’nodan keyingi barcha xilma-xil tovush intonatsiyalarini taqdim etish: undash, qo‘rqitish, ogohlantirish, nasihat, savol, tajriba va boshqalarni o‘z ichiga oladi. Shunday qilib, arab tilining hozirgi yozma tilida so‘zlashuv tilining imlo me’yorlaridan foydalanish adabiy me’yorlar zarariga xizmat qiladi. Shuningdek, arab adabiy tilidan foydalanilishi kerak bo‘lgan ta’lim, fan, siyosat, iqtisod, ommaviy axborot vositalari, reklama kabi sohalarda ham talaffuzda noaniqliklar mavjud. Eng tipik xatolar harfda diakritik belgilar (unlilar) yo‘qligi bil