Художественные функции синонимов в турецком языке тилак/признание/дуа

Аннотация

One of the important factors in linguistics is the study of a particular language based on its national and historical characteristics. The research clearly shows a reasonable aspect. This aspect is based on scientific and theoretical views and methods based on comparative historical, systemic and structural, anthropocentric paradigms, which do not deny, but complement each other in the study of lexical synonyms. The study of linguistic and speech relations of lexical synonyms determines the development of many rapidly developing areas of linguistics. Ensuring the effectiveness of the practical use of linguistic means, he puts on the agenda the scientific study of synonyms, based on the nature of the national language. The study of semantic and pragmatic relations between synonymous lexemes is one of the most pressing problems of modern linguistics. In our article, we will focus on the issue of improving art, distinguishing meaning from synonymous strings used in Turkish wishes/ applause/prayers. Turkish linguistics developed rapidly and reached its peak, the importance of national and cultural factors made it a priority to increase the volume of research in various fields of science. Linguistic and speech relations of lexical synonyms used in Turkish wishes, applause/prayers, in particular, the structure of synonymous lexemes, semantic volume, speech position, the issue of synonyms, their pragmatic content, unification and regulation of synonyms in this article. In this context, the widespread use of synonymous series in modern consumption, a multifaceted complex analysis of speech and linguistic relations of lexical synonyms shows the relevance and importance of the topic. Keywords and expressions: “Synonymy”, “Variants of pronunciation of phonemes”, “Reason”, “Property”. Турк тилида сўзлар орасида маънодошлик ҳодисасига кўп дуч келинади. Тилак, олқиш ва дуоларнинг тузилишида умумий семантика мавжуд бўлган бир-бирига жуда яқин маънодош сўзлар иштирок этган ёки такрор сўз каби қўлланилган синоним сўзлар қўлланилган бир қанча тилаклар ажратиб олинди. Аслида тилак таркибида қисман семантика мавжуд бўлгандагина синонимия ҳақида сўз айтиш мумкин. Шуни алоҳида таъкидлаш керакки синономия ҳодисасида умумий маънолик ва тенг маънолик сўзлар мавжуд. Аслида бу иккиси ҳам синонимликни ифодалайди. Синонимия муаммолари билан шуғулланишда тилшунос олимлар ва тадқиқотчилар томони- да катта тажриба тўплаган ва бу борада турли ҳажмдаги тадқиқотлар юзага келган. Тилидаги синонимия ҳодисаси ва бу ҳодиса жараёнида юз берадиган тил бирликлари ўртасидаги ўзаро маъно муносабатлари ҳақидаги қарашлар, шу каби йўналишларни ёритишга бағишланган илмий изланишлар натижасидан кўриш мумкин. Тилшунос олимлар томонида тилдаги синонимик муносабатлар берилган маълумотлар ва далиллар шуни кўрсатадики фақат лексик бирликлар ўртасидагина эмас, балки фонемаларнинг талаффуз вариантларида, турғун бирикмалар, морфологик воситалар ва синтактик қурилмалар ўртасида ҳам мавжуддир. Синонимлар умумий бир маънони ёки тушунчани англатишга хизмат қиладиган, ана шу мақсад йўлида туркча тилак ва олқишлар матнда бир-бирига мазмунан яқинлашадиган ва 27 S H ARQ M AS H ’ AL I бирлашадиган, шу билан бирга маъно нозикликлари бир-биридан фарқланадиган тил элементлари мажмуини англаш тўғри бўлади. Тилдаги синонимик муносабатлар фақат лексик бирликлар ўртасидагина эмас, балки фонемаларнинг талаффуз вариантларида, турғун бирикмалар, морфологик воситалар ва син- тактик қурилмалар ўртасида ҳам мавжуд. Синонимияга оид умумий қоида ва талаблар уларнинг ҳаммасига тегишли ҳамда барчасида амал қилади. Шундай қилиб, юнон тилидаги «синоним» сўзи «бир хил» деган маънони билдиради ва бу тушунча атрофида матнда мазмунан бир-бирига мос келадиган сўз ва иборалар, сўз бирикмалари ва гап қурилмалари тарзида шаклланадиган тил бирликлари бирлашади. Улар бир сўз, бир сўз шакли ёки қурилишини ташкил этгани учун ҳам лексик ва грамматик маъно- ларда фарқлар бўлмаслиги керак. Синонимлар эса маънолари бир-бирларига яқин бўлган турли сўзлар, сўз шакллари, қурилмалардир. Синонимлар таснифи ҳам унинг тадқиқотчилари диққат-эътиборида бўлиб келган. Ш.Раҳматуллаев бу ҳодисанинг тил қатламларида мавжудлигидан келиб чиқиб, уларни дастлаб луғавий ва грамматик синонимияга ажратади. Яна ўз навбатида луғавий синони- мияни лексик, фразеологик ва лексик-фразеологик турларга бўлади. Маъно қирраларининг фарқланишига кўра эса уларнинг маъно синонимлари (идеографик синонимлар), услубий синонимлар ва нутқий синонимлар сингари турларини санаб ўтади. Синонимларни ўрганиш ва тушунишни осонлаштирадиган бу каби таснифлар орасида И.Голуб таснифи эътиборга лойиқ. Унинг фикрича, маъно оттенкалари билан фарқланувчи синонимлар семантик синонимлар, бир хил маънога эга бўлиб, услубий бўёқдорлиги билан ажралиб турувчи синонимлар услубий синонимлар дейилади. Услубий синонимларга турли вазифавий услубларга тааллуқли бўлган ҳамда бир вазифавий услубга тегишли бўлиб, турли эмоционал-экспрессив оттенкалари билан фарқланадиган с