DUO QILISHNING LINGUVAKULTROLOGIK XUSUSIYATI

Аннотация

Duo qilish (duo qilish) oʻzbek xalqining til va maʼnaviy hayotiga chuqur singib ketgan diniy va madaniy anʼanalarning ajralmas qismidir. Ushbu tadqiqotda duoning lingvokulturologik xususiyatlari o‘rganiladi, diniy iboralar, iboralar va marosimlar milliy o‘zlikni, dunyoqarash va madaniy qadriyatlarni qanday aks ettirishini tahlil qiladi. Tadqiqot o‘zbek tilidagi duoga oid iboralarning semantik, strukturaviy va pragmatik jihatlarini o‘rganadi, boshqa madaniyatlardagi o‘xshash tushunchalar bilan qiyoslaydi. Shuningdek, tadqiqotda duoning o‘zbek jamiyatidagi tarixiy evolyutsiyasi va uning ijtimoiy muloqot, odob- axloq va shaxslararo munosabatlarga ta’siri haqida so‘z boradi. Topilmalar shuni ko‘rsatadiki, duo ham lingvistik, ham madaniy hodisa bo‘lib, jamoaviy ongni shakllantiradi va ma’naviy an’analarni mustahkamlaydi. Til, din va madaniyatning kesishishini tadqiq qilish orqali ushbu tadqiqot oʻzbek jamiyatida eʼtiqod va sadoqatning tilda namoyon boʻlishini chuqurroq tushunishga xizmat qiladi. Kalit so‘zlar Duo qilish, lingvokulturologiya, o‘zbek tili, diniy nutq, madaniy an’analar, semantik tahlil, duo ifodalari, ma’naviy muloqot, milliy o‘zlik, duo pragmatikasi.