Хорижий тилларни ўқитишда коммуникатив методпинг тамойилларидан фойдалаииш

Аннотация

Вазият нутқ материалини танлаш ва ташкил этиш учун асос бўлиб хизмат қилади. Шунинг учун мавзуни “мурожаат нуқтаси” деб ҳисоблаш ва уни вазиятларга ажратиш услубий жиҳатдан нотўғри кўринади. Вазият бир мавзуда “озиқланади”, лекин бир эмас, бир нечта: бирикмалар семантик муносабатларга боғлиқ. Шу жиҳатдан мавзули вазиятлар ҳақида эмас, балки уларнинг мазмуни ҳақида гапириш афзал. Муҳокама субъектлари одатда муайян муносабатлар билан боғлиқ бўлиб, улар биздан ташқарида мавжуд. Лекин бир пайтнинг ўзида улар инсон фаолиятига "боғланади": инсон ва атроф- муҳит (бошқа шахс) ўртасидаги муносабатлар тизимида номувофиқликни келтириб чиқарадиган муайян воқеа содир бўлади. Муаммо бор. Вазият муаммо сифатида шахснинг тизимнинг нотўғри бўлишига муносабати ва уни “нормал”га қайтариш истагида ифодаланадиган нуткий ҳаракатга сабаб бўлади. Инсоннинг муаммога муносабати унинг нутқий функциясидир. Вазият ва мавзу ўртасидаги асосий фарқ фаолият доираси эмас. Вазият айни пайтда мен учун муаммо туғдирмоқда. Мавзу хали шахсий фаолият контекстига киритилмаган ижтимоий тажрибанииг потенциал дўконидир, яъни аслида ва онгда мавжуд бўлган нарсалар, лекин ҳозирги пайтда менга тегишли эмас.