БАКТЕРИОЛОГИЧЕСКАЯ ДИАГНОСТИКА ХРОНИЧЕСКОГО ТОНЗИЛЛИТА

Аннотация

Microorganisms and their association are a key factor in the genesis of chronic tonsillitis, and bacteriological examinations and serological tests should be performed to predict the severity and complications of the inflammatory process in the spleen. The study serves as an additional factor in chronic tonsillitis and helps to choose the optimal treatment. The microbiological biotract was examined on 42-50 analyzers. Clinical observations suggest that recurrence of paratonsillar abscesses on CT in TASH II patients is more common with BGSA association than in patients without BGSA (26 and 18%, respectively). In conclusion, the results of microbiological examinations in clinical practice serve as an additional factor in the guidelines for TE and help in choosing the optimal methods of treatment. Key words: beta hemolytic streptococcus A, biopsy, chronic tonsillitis, toxic-allergic form. Dolzarbligi. Surunkali tinzillitni genezida mikroorganizmlar va ularning uyushmasi asosiy omil hisoblanadi va murtakdagi yallig’lanish jarayoninig og’irligini hamda asoratlarini bashorat qilish uchun bakteriologik tekshiruvlar, serologic testlar o’tkazish lozim bo’ladi. Tekshirib ko’rilgan aksariyat bemorlarda murtak lakunalaridan ajralayotgan yiringni bo’lishi surunkali tonzillitni patognomatik belgilaridan biridir. Surunkali tonzillitni davolash esa kasallikning klinik kechishiga va uning shakliga qarab o’tkaziladi. Surunkali tonzillitda asosiy infeksion agent beta gemolitik streptokokk A (keyinchalik BGSA deb yuritiladi) hisoblanadi. BGSA og’ir asoratlar keltirib chiqarishi bilan xavfli hisoblanadi. Maqsad. O’tkazilgan tekshiruv surunkali tonzillitda qo’shimcha omil bo’lib xizmat qiladi va davolashni optimal usullarini tanlashga yordam beradi. Tekshiruv usullari. Mikrobiologik biotrakt 42-50 analizatorda tekshirildi. Streptokokk infeksiyani tashxislashda epidemiologik anamnez yig’ilishi va laborator tekshiruvlar o’tkazilishi: murtak va halqumdan bakteriologik surtma olish, BGSA ni aniqlashda ekspress test o’tkazish (Geppe N.A. va boshk., 2008). Xujayra devoridagi polisaxaridlarning antigen xususiyatiga (polisaxaridlar guruxida) qarab 13 serogurux ajratilgan. BGSA ni serologik identifikatsiyasi A guruxining antigenini aniqlashga asoslangan. Polisaxarid antigen xujayraning tashqi devori xisoblanmaydi, uni ajratib olish lozim. Uni ajratib olinganidan so’ng antigen bilan antiteloni reaksiyasini o’tkaziladi, rang o’zgarishini (immunoferment analiz, immunoxromotografiya, optik immun analiz), yoki ko’zga ko’rinadigan agglyutinatsiya (koagglyutinatsiya yoki lateks - agglyutinatsiya), yoki boshqa test sinamalari (Shpinev K. V., Krechikov V.A., 2007) bo’yicha aniqlanadi. Xozirgi kunda ST ni tashxislashda anamnez va klinik ma’lumotlar, tanglay murtaklarining surunkali yallig’lanishini tekshiradigan omillar biri xisoblanadi. ST ni laborator tashxisida qiyinchiliklar xali mavjud. Kultural tekshiruv ST ni tashxislashda «oltin standart» xisoblanadi. Xozirgi kunda markerlarning axborot ma’lumotini isbotlangan meditsina parametrlarini ishlatgan xolda sezuvchanlik (%): sezuvchanlik uslubi-ijobiy sonlar ulushi, spetsefik (o’ziga xoslik) – solishtirilayotgan guruxdagi manfiy sonlar ulushi. Kultural tekshiruvda sezuvchanlik 90 % oshadi, spetsefik esa- 95-99 %. Bakteriologik tekshiruvning asosiy kamchiligi uning 109 davomiyligidir, u BGSA ni 24-48 soatgacha aniqlaydi. Kultural tekshiruv shuningdek tashuvchi va infeksiyani o’tkirlashuv davrini differensiatsiya qilishda qiyinchilik tugdiradi (Belousov Yu.B. va boshq., 2010). BGSA ni bemorning halqumidan ajratib olishda bir necha faktorlar ta’sir qilishi mumkin. Birinchidan, streptokokklarning ajratib alish ular bilan bir qatorda gemolitik stafilokokklarning (S.aureus) bo’lishi va ularning juda tez o’sib streptokokklar koloniyasini «to’sib» qo’yadi. Ikkinchidan, kultural uslub bilan xujayra ichida aylanib yuruvchi streptokokklarni ajratib bo’lmaydi, ya’ni bu ST da va o’tkir tonzillitni noadekvat artibakterial davolashga xosdir. Ularni ajratib olish uchun maxsus mikrobiologik usullar kerak bo’lad. Uchinchi faktorning moxiyati shundaki, mamlakatimizdagi barcha laboratoriyalar mikroorganizmlarning etilishi uchun ozuqaviy muxitga donor qonini qo’shish (qo’y eritrotsitlarini qo’shish o’rniga), donor qonida esa BGSA ga antitelolar bo’lishi mumkin va bu mikroorganizmlarni o’sishiga to’sqinlik qilishidir (Malseva G. S., 2009). Bundan tashqari, ambulator sharoitdagi antibiotiklarni qabul qilish (bir marotaba qabul qilinishi xam) bakteriologik usul bilan qo’zg’atuvchini ajratib olish extimolini keskin pasaytiradi. ST ni oddiy shaklidagi bemorlarda BGSA uchramaydi, BGSA ni uchrashi lokal va umumiy toksiko-allergik reaksiyalar sodir bo’lishi va bu ST ni TASH to’g’ri kelib, ST TASH II birgalikda kechadigan kasalliklarni keltirib chiqaradi. ST niTASH II bemorlarda, paratonzillyar abscess o’tkazgandan keyin BGSA o’stirilishi 2,4 marta, STni TASH I bemorlarga nisbatan (39,7 qarshi 16,7%). Shunday qilib, STni tash