Историческая фигура в древнеиндийских сказках

Аннотация

Using the example of ancient Indian fairy tales, this article reveals the role of a historical person acting as the protagonist of fairy tales, which are based on a fictional plot depicting the eternal struggle between good and evil, where the dreams and aspirations of ordinary people are intertwined, through the images of people, animals, even the speech able nature tell about supernatural events, magical powers, incredible phenomena of the human mind. Вased on the analysis of fairy tales, the article makes an attempt substantiate how a historical person who entered the content of fairy tales became a folk hero, as well as it examines what character traits made him the main character of these fairy tales. It is well known that, in terms of its content, a fairy tale reflects events and phenomena that are far from real life. However, in ancient India there were such kings who really became famous among the people for their justice, humanity, valor and wisdom, which led to the creation of fairy tales that perpetuate their names. The historical person who is mentioned in the tales Vikram (Vikrmaditya) was the king of the Ujjain state, located in the western part of India. The people of India recognize him as the fairest, most intelligent and most humane king after King Rama. He even founded a new era. The era of Vikram begins from 57 BC. India currently has two calendars. If according to the current calendar it is 2021, then according to the Vikram calendar it is 2078. King Vikram ruled around the 1st century BC. Keywords and expressions: fairy tale, textured plot, fantasy, images, imagery, historical character, fairy tale genre. Кириш. Халқ оғзаки ижодида, одатда, тўқима образлар, воқеалар, ҳодисалар, халқнинг орзу-умидлари, турли тасаввурлари акс этади. Ундаги образлар, хоҳ у инсон бўлсин, хоҳ ҳайвон, асосан типиклаштирилган бўлади. Халқ оғзаки ижодига мансуб ҳар қандай асарда миллатнинг фахри бўлган, халқ орзу қилган қаҳрамонлар, персонажлар, характерлар яратилади ва мана шу образ, воқеа ва ҳодисалар замирида шу миллатга хос бўлган энг муҳим жиҳатлар, миллий қадриятлар ўз аксини топади. Бироқ эртакларда тарихий шахснинг бош қаҳрамон бўлиши камдан кам ҳолларда учрайди. Ҳиндистон фольклор меросга жуда бой мамлакат ҳисобланади. Ҳинд халқининг оғзаки ижоди жуда қадимийлиги ва ўзига хос такрорланмас жиҳатлари билан ажралиб туради. Ҳинд эртак ва масаллари кўпгина халқлар оғзаки ижодига ўз таъсири ўтказган, бироқ ҳинд фольклорининг ўзи бирон бир ташқи таъсирга учраган ҳолатлар кўзга ташланмайди, у азалдан ўз миллий қобиғида, ўз миллий қадриятлари ва анъаналари доирасидан четга чиқмаган ҳолда ривожланган. Ҳинд жамиятида қадимдан тарихда икки подшоҳ энг адолатли, халқпарвар ва донишманд шоҳ сифатида ном қолдирган ва уларнинг номи билан боғлиқ ривоятлар, афсоналар, эртаклар халқ томондан жуда кўп яратилган ва улар айни халқ оғзаки ижодига мансуб асарлардир. Бу икки шохдан бири милоддан аввалги иккинчи минг йилликларда Айодхья шоҳ бўлган Рам бўлса, иккинчиси милоддан аввалги биринчи асрларда яшаган Ужжейн шоҳи бўлган, тарихда донишмандлик рамзи сифатида ном қолдирган Викрам шоҳидир. Рам ҳинд халқи хаётига Рамаяна эпоси воқеалари орқали кириб келган ва шу эпоснинг бош қаҳрамони сифатида гавдаланади. Мана шу икки шоҳ тарихий шахс бўлиш билан бир қаторда қадимги ҳинд эпоси, эртак ва афсоналарининг бош қаҳрамони сифатида кенг тарқалган. Мақсад ва вазифалар. Мақоладан асосий мақсад фантастика, ғайритабиий ва сеҳрли кучлар, тўқима сюжет ва образларга асосланган эртак жанрида тарихий шахснинг асосий образ, яъни бош қаҳрамон сифатида иштирок этишини қадимги ҳинд эртаклари таҳлили асосида очиб бериш мақсад қилиб олинган. Асосий қисм. Викрам шоҳининг Ҳиндистон халқлари хаётида қилган энг катта янгиликларидан бири у янги санага асос солган, яъни бугунги кунда Ҳиндистонда аср номи 47 SHA RQ MA SH’ A LI икки ном билан: викрам ва милодий асри номи билан юритилади. Викрам асри милодийдан 57 йил илгари юради, масалан, бугун бизда 2021 йил бўлса Ҳиндистонда викрам асрига кўра 2078 чи йил ҳисобланади. Албатта, бу ҳам Викрам шоҳининг куч қудрати ва дониш- мандлигининг яққол намунасидир. Лекин, шуни алоҳида таъкидлаш жоизки, Викрам шоҳи жуда кўп ҳинд эртакларининг бош қаҳрамони сифатида маълум ва машҳур. Бугунги кунгача бизгача етиб келган қадимги ҳинд халқи яратган эртак ва масаллар орасида бутун Ҳиндистон миқёсида танилган санскрит тилида яратилган икки номдаги эртаклар тўплами бор, улар Веталопанчовиншати (Веталанинг 25 ҳикояси) ҳамда Синхасанадватриншатика (Шоҳ тахти ҳақида 32 ҳикоя). Мана шу ҳар икки тўпламдаги эртакларнинг барчаси Викрам шоҳининг адолатлиги, донишманлигига бағишланган. Викрам шахсияти тарихда қудратли ва адолатли шоҳ, енгилмас жангчи, қатъий фикрловчи, эзилганлар ва ҳақоратланганлар ҳимоячиси, саҳий ва доим яхшилик қилувчи шахс сифатида тавсиф ва таърифланади. Ўз даврида илм фан ривожига жуда катта аҳамият берган ва унинг даврида барча соҳалар тараққиёт йўлига кирган. XIII асрда яратилган бир поэмада айтилшича, Вик