Паремияларнинг турли тизимдаги тилларда умумий хусусиятлари

Аннотация

Тил кишилар ўртасидаги алоқанинг энг муҳим воситаси, фикрни бошқаларга етказувчи қуролдир. Тил миллий маданиятнинг ойнаси, уни сақловчи хазина ҳамдир. Ҳар бир халқ яшаётган жойининг табиати, у халқнинг иқтисодий тузуми, оғзаки ижодиёти, бадиий адабиёти, санъати, фани, урф-одатини ўзида акс эттириб, тўплаб, авлоддан-авлодга етказиб бериш тилнинг миллий-маданий семантикасидир. Миллий-маданий семантика тилнинг ҳамма қатламларида: лексикасида ҳам, грамматикасида ҳам, ҳатто фонетикасида ҳам мавжуд. Аммо миллий-маданий семантика тилнинг ҳаракатдаги бирликларида жуда ҳам аниқ намоён бўлади. Бундай тил бирликлари – сўзлар, фраземалар ва паремалар. Ҳар бир тил ўзининг сўзларига, фразеологиясига, ҳамда паремиологиясига эга. Хусусан, корейс, рус ва ўзбек тилларининг паремиологияси соҳаси ҳақида фикр юритар эканмиз, аввало "Паремия нима?" деган саволга жавоб топишимиз керак.