Бормисиз, тулпорларим

Аннотация

Бунинг қандай бўлганини эслай олмайман, чунки ўшанда атиги бир яшар эдим. Насл-насабимиз казакларда шундай удум бор: бола бир ёшга трлганда уни отга миндирадилар. Мени ҳам худди шундай қилишган экан. Бобомнинг дўсти (улар биринчи жаҳон урушида бирга хизмат қилишган) от олиб келиб, мени миндириб қуйибди, қўни-қўшни, қариндош-уруғ ва таниш-билишлар менинг нима қилишимни кузатиб туришибди. Бувим бу воқеани кейинчалик менга бир неча марта бутун тафсилоти билан гапириб берган: чунки мен қўрқиб йиглаб юбормаган, балки отнинг ёлига маркам ёпишиб олган эканман. Б у яхшилик аломати хисобланади.