К содержанию
РецензированоRU2026

КОНЦЕПЦИЯ ОБЕСПЕЧЕНИЯ БЕЗОПАСНОСТИ В БЛИЖНЕВОСТОЧНОМ РЕГИОНЕ ВО ВНЕШНЕЙ ПОЛИТИКЕ ТУРЦИИ: ОСНОВНЫЕ ПАРАДИГМЫ

МЕЖДУНАРОДНАЯ КОНФЕРЕНЦИЯ · АКАДЕМИЧЕСКИХ НАУК · ТУРЦИИ: ОСНОВНЫЕ ПАРАДИГМЫ · Саъдуллоева Сабина Суръатовна

Международная конференция академических наук · 56 · 119–140 · 2026

Аннотация

This article analyzes the approach of the Republic of Turkey to security provision in the Middle East within the framework of its contemporary foreign policy strategy. Amid escalating transboundary threats, an increase in armed conflicts, and intensifying geopolitical rivalry, Ankara is shaping a multi- layered and multi-paradigmatic system aimed at both safeguarding national 34 МЕЖДУНАРОДНАЯ КОНФЕРЕНЦИЯ АКАДЕМИЧЕСКИХ НАУК sovereignty and strengthening its regional influence. The purpose of the study is to identify the key paradigms underlying Turkey’s regional security approach, including neo-Ottomanism, the pursuit of strategic autonomy, military-political dominance, energy projection, and the active use of soft power tools. The methodological foundation of the study encompasses geopolitical, systemic, and constructivist approaches. The analysis is based on official doctrinal documents, public statements of Turkish leadership, and assessments from leading think tanks. The article concludes that Turkey’s current security concept represents a hybrid model combining elements of defensive realism and ideologically driven expansionism, aimed at restructuring the regional order in Ankara’s favor. Keywords: foreign policy strategy, regional security, Middle East policy, Republic of Turkey, security concepts, power projection, geostrategy, national interests, crises and conflicts, military activity. Annotasiya. Mazkur maqola Turkiya Respublikasining zamonaviy tashqi siyosat strategiyasi doirasida Yaqin Sharq mintaqasida xavfsizlikni ta’minlashga bo‘lgan yondashuvini tahlil qilishga bag‘ishlangan. Transchegaraviy tahdidlarning kuchayishi, qurolli mojarolar sonining oshishi va geosiyosiy raqobatning keskinlashuvi sharoitida Ankara milliy suverenitetni himoya qilish va mintaqadagi ta’sirini mustahkamlashga qaratilgan ko‘p darajali va ko‘p paradigmani o‘z ichiga olgan tizimni shakllantirmoqda. Tadqiqotning maqsadi Turkiyaning mintaqaviy xavfsizlik konsepsiyasini belgilovchi asosiy paradigmalarning aniqlanishi bo‘lib, ularga neoosmanizm, strategik avtonomiyaga intilish, harbiy-siyosiy ustuvorlik, energetik ta’sir va “yumshoq kuch” vositalaridan faol foydalanish kiradi. Tadqiqotning metodologik asosini geosiyosiy, tizimli va konstruktivistik yondashuvlar tashkil etadi. Maqolada rasmiy strategik hujjatlar, Turkiya rahbariyatining chiqishlari hamda yetakchi tahliliy markazlar ekspert baholari tahlil qilingan. Xulosa shuki, Turkiyaning hozirgi xavfsizlik konsepsiyasi himoyaviy realizm va mafkuraviy ekspansionizm elementlarini o‘zida mujassam etgan gibrid model bo‘lib, mintaqaviy tartibni Anqara manfaatlariga mos tarzda qayta shakllantirishga qaratilgan. Kalit so‘zlar: tashqi siyosat strategiyasi, mintaqaviy xavfsizlik, Yaqin Sharq siyosati, Turkiya Respublikasi, xavfsizlik konsepsiyalari, kuch proyeksiyasi, geostrategiya, milliy manfaatlar, inqirozlar va mojarolar, harbiy faollik. 35 МЕЖДУНАРОДНАЯ КОНФЕРЕНЦИЯ АКАДЕМИЧЕСКИХ НАУК Введение. Ближневосточный регион на протяжении многих десятилетий остаётся эпицентром глобальной нестабильности, характеризуясь высокой концентрацией конфликтов, этнополитических противоречий, религиозного радикализма и внешнего вмешательства. Этнические и конфессиональные расколы, территориальные споры, а также конкуренция между ведущими региональными и глобальными игроками сформировали сложную и фрагментированную архитектуру безопасности, уязвимую перед лицом как традиционных, так и гибридных угроз.1 В данном случаи ,Турецкая Республика, обладающая стратегическим географическим положением на пересечении Европы и Азии, историческими связями с бывшими территориями Османской империи, а также статусом одного из наиболее влиятельных акторов в мусульманском мире, играет всё более значимую и многомерную роль в региональной политике. Её вовлечённость в ближневосточные процессы определяется не только национальными интересами в сфере безопасности, но и стремлением к расширению геополитического влияния.2 Современная турецкая внешнеполитическая доктрина претерпела значительную эволюцию от модели «нулевых проблем с соседями», предложенной бывшим министром иностранных дел и премьер- министром Ахметом Давутоглу в начале 2000-х, до проактивной и нередко интервенционистской стратегии, включающей прямое применение военной силы, проецирование мощи и акцент на стратегическое партнёрство с избранными региональными государствами.3 Переломными моментами в этой трансформации стали вторжение США в Ирак в 2003 году, события арабской весны 2011 года, эскалация гражданской войны в Сирии и рост влияния радикальных исламистских движений, прежде всего ИГИЛ. Вследствие этих процессов Ближний Восток превратился в арену нестабильности и угроз, напрямую затрагивающих национальную безопасность Турции: это, включает трансграничный терроризм, приток беженцев, усиление курдского сепаратизма, а также растущую конкуренцию с Ираном, Израилем и 1 Gause F. Gregory III. The International Relations of the Persian Gulf. Cambridge University P

Доказательный фрагмент

«This article analyzes the approach of the Republic of Turkey to security provision in the Middle East within the framework of its contemporary foreign policy strategy.»

Образец извлечения

Демо-превью

This article analyzes the approach of the Republic of Turkey to security provision in the Middle East within the framework of its contemporary foreign policy strategy. Полный текст публикации CiteX не хранит — доступ к первоисточнику открывается по DOI согласно лицензии издателя и выбранному плану.

Цитирований
0
Тип
Журнал
Страна
Узбекистан
Ключевые слова
foreign policy strategy, regional security, Middle East policy, геостратегия, ближневосточная политика, Турецкая Республика, силовая проекция, региональная безопасность, военная активность., концепции безопасности, национальные интересы, кризисы и конфликты, внешнеполитическая стратегия
Открыть DOI
Спросить CiteX об этой работе

Смежные источники