Японо-китайские литературные отношения

Аннотация

The article describes the commonality of Japanese and Chinese literary relations. It is analyzed that Chinese literature has had a great influence on Japanese literature through genres, literary types, composition, plot and motivations of literary works. The love, beauty and elegance of nature in the works of the famous Chinese poets: Lee Bay, Du Fu, Van Wei, is also reflected in the poems of Japanese poets, the Wakimi Nazi genre in Japanese literature and the emergence of the first country poetry in Japanese literature. It also speaks about the contribution of some Japanese literary artists, including Yasunari Kawabata, SaneasuMusyanokodzi to the development of Japanese literature, the Heian era in Japan and the creators of that era. Although Chinese literature originated much earlier than Japanese literature, it was studied comparisons of Japanese literature by Japanese and Chinese scholars, such as "Kodiiki", which made world classical Japanese literature popular, and "Maniyosu", a popular example of authorship and folk poetry. Japan and China have a special place and role in the Oriental civilization, because of the great and ancient history of these two countries, as well as the great contribution and popularity of the countries' literature to the Oriental literature. Russian academic I. Konrad is recognized as a renowned scholar who studied Japanese and Chinese literature, and has a special place in the study of Japanese and Chinese literature. These two nations have similarities in their customs, traditions, culture, history, language, literature and many other areas. At the end of the article, we will see in the proverbs of both peoples that diligence is another characteristic of Japanese and Chinese people. This article is important in teaching young people to work. The conclusions highlight the commonality of Japanese and Chinese peoples in the field of literature, culture. Keywords and expressions: Japanese Literature, Chinese Literature, Common, Hean, Ihara Saykaku, Pu Sungling, Kodziki, Maniyosyu, "Dream", Articles. Шарқ цивилизациясида Япония ва Хитойнинг алоҳида ўрни ва мавқеининг борлигини эътироф этмоқлик ҳозирги замонда зиё аҳли учун катта янгилик эмас. Буюк ва қадимий тарихга эга Хитой ва Япониядек мамлакатлар бугунги кунда жаҳонга ривожланган мамлакатлар сифатида маълум ва машҳурдурлар. Бу икки халқ одатлари, анъаналари, мада- нияти, тарихи, тили, адабиёти ва кўплаб бошқа соҳаларида муштараклик бор. Мамлакати- мизнинг бу ҳар икки мамлакатлар билан дўстона алоқалари замирида ҳам халқларимиз ўртасидаги муштараклик ётибди. Мазкур мақоламизда бу муштаракликнинг айрим жиҳатларини биз адабиёт соҳасида муқояса қилишга ҳаракат қиламиз. Зеро, ўзбек адабиёти- нинг буюк ёзувчиси Ойбек домла таърифлаганларидек: “Адабиёт –фикр оммаси, қалб ҳислари билан доимо сайқалланадиган, тўхташни билмайдиган, борган сари ҳамиша нурла- ниши, чақнаши ошиб борадиган бир соҳа...” Хитой адабиёти бу соҳада Япония ва Корея адабиётига ўзининг улкан таъсирини кўрсатади. Биз бу давлатлар адабиёти ҳақида гапиришдан олдин тили ва маданиятдаги ўзаро таъсири ҳақида алоҳида тўхталиб ўтмоқчи эмасмиз. Зеро, кенг китобхон оммаси ва айниқса, тор доира мутахассислари жуда яхши билишадики, ҳозирги кунда ҳам япон халқининг ёзув шаклларидан бири хитойликларнинг ёзуви бўлмиш иероглифлар асосида тузилган. Оддий мисол, мамлакат номи “日本”. Бу ёзувни кўрган ҳар бир хитойшунос гап “Япония” давлати ҳақида кетаёт- ганлигини дарров пайқайди. “Куннинг ўзаги”, “Куннинг асоси”, “Куннинг чиқиши” маънола- рини берувчи бу икки сўз (иероглиф) кўпчилигимизга маълум ва машҳур таърифга, яъни “Кунчиқар мамлакати” деган таърифга тўғри келади. Энг асосийси, ўқилиши бошқача бўлсада, бу ном аслида япон тилида ҳам худди шу маъноларни беради. Ёки яна оммабоп мисоллардан- 34 S H ARQ MAS H ’ ALI ҳозирги замон хитой тилидаги “тил” “语” сўзи япон тилида “語” шаклида ёзилади. Аслида бу иероглиф ҳам хитой тилидаги “语”сўзининг қадимги шакли. Бундай маъно ва шакл ўхшаш- ликлари ҳақида бизгача кўплаб катта ва кичик тадқиқотларда батафсил ёзилган. Булардан энг батафсили Москва давлат университети Осиё ва Африка мамлакатлари институтидаги япон филологияси кафедрасида бажарилган, Стрижак Ульяна Петровнанинг номзодлик диссерта- цияси мисолида танишиб чиқишимиз мумкин.1 Ўз-ўзидан нафақат тилда ва ташқи маданиятда, балки адабиёт ва санъатнинг бошқа соҳаларида ҳам бу икки буюк давлат муштараклигини кузатамиз. Архитектура соҳасида бу яққол кўзга ташланади. Японияда 794 йилдан то 1192 йилгача бўлган давр Японияда “Хэйан” даври деб номланган. Бу ном буюк Фудзивара бошчилигидаги катта авлод вакиллари яшаган пойтахт номи билан боғлиқ. “Хэйан” даври ҳақида биз кўплаб мақолалар ва бир қатор илмий тадқиқотлар орқали маълумотларга эгамиз. Аслида “Хэйан” шаҳар номи бўлган. Хэйан шаҳри Хитойнинг қадимги пойтахти бўлмиш “Чанъань” шаҳри намунаси асосида бунёд этилган. “Хэйан” “тинчлик” ва “осойишталик” деган маъноларни билдиради. Япон адабий мероси тарихида бу давр сарой муҳитида яратилган