Yong'in

Аннотация

Ilgarilari ham Ivan Petrovich kuch-quvvatdan qola-yotganligini sezar, lekin hech qachon bunday adoyi tamom bo‘lmagan edi. U mashinani garajga qo‘ydi, kimsasiz qorovulxonadan o‘tib, ko‘chaga chiqdi. Sog‘ ekansan, qanday nafas olayotganingni ham bilmaysan, xuddi shunday yigirma yil mobaynida bor-yo‘qligi sira bilinmagam, garajdan uyigacha bo‘lgan yo‘l, bugun umrida birinchi marta shu arzimagan yo‘l unga achchiq ichakday tuganmas bo‘lib tuyuldi, har qadamini ming mashaqqat bilan bosdi. Yo‘q, oyoqlari endi unga bo‘ysunmas, bu ahvolda uyga yetib borishi ham amrimaholday edi.