К содержанию
РецензированоRU2022

Тиббий дискурсда оҳанг ва сукут

Д.Н.Юлдашева · Г.Т.Чўллиева

Научные статьи · 2022

Аннотация

Шифо аҳлининг беморга хайрихоҳлиги, илиқ муомаласи, инсоний муносабати, аввало, шифога муҳтож кишининг руҳий дунёсида мувозанат ўрнатадики, бу беморнинг ўз дардига тўғри муносабатини шакллантиради. Абу Али ибн Сино таъбири билан айтганда, врач – беморнинг дўсти, устози ва ёрдамчисидир. Масъулиятли бу вазифани бажариш учун шифокорда касбий билим ва тажрибадан ташқари, инсоний фазилатлар – раҳм- шафқат, виждон, иймон-эътиқод, бир сўз билан айтганда юксак даражада маданият ва маънавият шаклланган бўлиши зарур.

Доказательный фрагмент

«Шифо аҳлининг беморга хайрихоҳлиги, илиқ муомаласи, инсоний муносабати, аввало, шифога муҳтож кишининг руҳий дунёсида мувозанат ўрнатадики, бу беморнинг ўз дардига тўғри муносабатини шакллантиради.»

Образец извлечения

Демо-превью

Шифо аҳлининг беморга хайрихоҳлиги, илиқ муомаласи, инсоний муносабати, аввало, шифога муҳтож кишининг руҳий дунёсида мувозанат ўрнатадики, бу беморнинг ўз дардига тўғри муносабатини шакллантиради. Полный текст публикации CiteX не хранит — доступ к первоисточнику открывается по DOI согласно лицензии издателя и выбранному плану.

DOI не указан
Цитирований
0
Просмотров
0
Тип
Журнал
Страна
Узбекистан
Спросить CiteX об этой работе

Смежные источники