Гётенинг “Ғарбу Шарқ девон”ида назм дунёси

Аннотация

Мақолада Гётенинг “шарқона” ижодий мероси Шарқ ва Ғарб маданиятларининг ўзаро маънавий боғлиқлиги контекстида кўриб чиқилади. Мақолада Гёте шеърий ижодининг шарқ маданияти билан қалин алоқаси нафақат унинг Шарққа бўлган жиддий қизиқиши билан, балки ижодкорнинг ўзига хос бўлган алоҳида дунёқараши билан боғлиқлиги исботланади. Гётенинг умумбашарий маданият маъно-мазмунини ўзида акс эттирувчи “шарқона ёзиш услуби” концепцияси очиқланади: бутунолам руҳонияти – умумий ўхшашлик – дунёнинг яраталиши – ишқ –ҳақиқат – шодлик – мангулик – табиат – абадий назокат – гўзаллик.