“Шайх Cанъон қиссаси” бугунги ўзбек насрида рамзий метафора сифатида

Аннотация

Мазкур мақолада қадим генезисга эга бўлган “Шайх Санъон” қиссасининг бадиий ғояси Эркин Аъзамнинг “Шовқин” романида рамзий метафора вазифасини ўтагани Навоий талқинида Шайх Санъон образи орқали таҳлил қилинди. “Шайх Санъон қиссаси” жуда қадим генезисга эга бўлган диний қиссалардан ҳисобланади. Хусусан, мазкур қисса ислом оламида жуда машҳур бўлиб, кейинчалик, ёзма адабиёт вакиллари Фаридиддин Атторнинг “Мантиқ ут-тайр” (XIII аср), Алишер Навоийнинг “Лисон ут-тайр” (XV аср) достонларига киритилган энг катта қиссалардан. Маълумотларга кўра, Шайх Санъон асл исми Ибн Саққо бўлиб, XI–XII асрларда яшаган тарихий шахс сифатида кўрсатилади.