Замонавий инглиз ва ўзбек тилларида табу ва эвфимизмларнинг лингвокультурологик тадқиқи

Аннотация

Табу ва эвфема ҳодисаси тил ва тафаккурнинг пайдо бўлиши билан узвий шаклланган, тараққий этган, инсоннинг муомала эҳтиёжи, нотиқлик талаби асосида тилнинг ўзи каби эволюцион босқичларни босган, эндиликда ўз ўрганиш объектига эга бўлган супернутқий қатламдир. Бугунги табу ва эвфемика тадқиқи шуни кўрсатадики, кишилар ўртасидаги алоқа воситалари воқеликни баён этиш – уни ифодалаш усули даражасига кўра, бир-бири билан узвий боғланган уч қатлам: тил (хабар, алоқа), нутқ (муносабат, мулоқот), супернтқ (эвфемик, экспрессив-эмоционал муомала)дан ташкил топади. Нутқ – тилнинг, эвфемик қатлам эса нутқнинг ҳосиласидир. Эвфемик нутқ тафаккурнинг, инсон ақл заковатининг олий формаси, «қаймоғи», воқеликнинг пардозланган, "парда ичига олинган", беозорлаштирилган, юмшатилган образли ифодасидир 1