Ажал хиёбони

Аннотация

Олдиндан айтиб қўяй, саргузашт-детектив ёзувчилигига даъвоим йўҳ. Аммо, Эдгар По, Артур Конан-Дойл, Агата Кристи, Жорж Сименон ва ака-ука Вагнерларнинг асарларига бўлган болаликдаги ҳавас ҳали-ҳамон мени тарк этмай келади. Қолаверса, кутилмаган ҳодисалар, мураккаб тақдирлар, чигал муаммолару хаёлга ҳам келмайдиган ечимлар ва бу жанрнинг ўзига хос шиддати ҳар қандай кишини ўзига мафтун этиб қўяди. Шу маънода, мен ҳам ана шу жанрда ўзимни бир синаб кўргим келди. Ўқидим, қизиқдим, ўргандим, изландим ва охир-оҳибат қатор машқларим “Қонун ҳимоясида” журнали, “Ҳуқуқ”, “Суҳбатдош", “Адолат кўзгуси” сингари газеталар саҳифаларида чоп этилди. Энг муҳими, мен шу аснода ҳуқуқ органлари ходимларининг меҳнати қанчалар оғир ва мураккаб, айни чоғда халҳ манфаати ва юрт фаровонлиги йўлидаги фаолияти қанчалар масъулиятли эканлигига яна бир бор амин бўлдим. Барча воқеа-ҳодисаларни бир ерда хизмат қиладиган ҳуқуқ идоралари ва ички ишлар ходимларининг машаққатли иш фаолияти асосига қуришга ҳаракат қилдим. Бунга қанчалар эриша олдим, энди бу ёғи сизнинг ҳукмингизга ҳавола, азиз китобхон!